Bu hikâye bir profesyonel takımın değil, hayallerinin peşinden koşan Bergamalı kızların hikâyesi… Bergama’da futbol oynayan genç kızlar, son 15 gün içerisinde yaklaşık 2000 kilometre yol kat ederek İzmir’deki maçlarına gidip geldi. Saatler süren yolculuklar, okul temposu, fiziksel yorgunluk, maddi zorluklar ve tüm engellere rağmen onlar sahaya çıkmaktan vazgeçmedi.
ORTAK BİR TUTKULARI VAR: FUTBOL
Çünkü onların ortak bir tutkusu var: Futbol. Ancak Bergama gibi merkeze uzak ilçelerde kadın futbolu yapmak her geçen gün daha da zorlaşıyor. Ulaşım sorunu yıllardır çözülemezken, birçok sporcu bu ağır şartlar nedeniyle futboldan uzaklaşmak zorunda kalıyor. Kulüplerin ve yetkililerin sessizliği ise genç sporcuların mücadelesini daha da görünmez hale getiriyor. Federasyonun mevcut planlamaları büyük şehir merkezlerini avantajlı hale getirirken, ilçelerde mücadele eden kız futbol takımları ciddi eşitsizliklerle karşı karşıya kalıyor. Oysa kadın futbolunun gelişmesi için önce bu sporcuların sahada kalabilmesi gerekiyor.
SADECE BİR SPOR HİKAYESİ DEĞİL...
Bergama’nın kızları ise tüm zorluklara rağmen mücadeleyi bırakmıyor. Yollarda büyüyorlar… Saatlerce otobüslerde yolculuk yapıyorlar… Sonra çıkıp sahada ilçelerini gururla temsil ediyorlar. Bu sadece bir spor hikâyesi değil; azmin, emeğin ve fırsat eşitliği arayışının hikâyesi. Unutulmamalıdır ki kadın futbolu yalnızca büyük şehirlerin değil, Bergama’nın da hakkıdır. Bu çocukların tek isteği, sevdikleri sporu daha adil şartlarda yapabilmek ve emeklerinin görülmesi… Bergama’nın kızları mücadele etmeye devam ediyor. Şimdi soru şu: Onların bu mücadelesini gerçekten gören var mı?