Washington ve Tahran arasındaki gerilimin sadece diplomatik bir kriz değil, küresel güvenliği tehdit eden askeri bir yol ayrımı olduğunu ortaya koyuyor.
Olası bir ABD saldırısı karşısında İran’ın elindeki en büyük koz, doğrudan bir savaştan ziyade asimetrik saldırı teknikleri olarak görülüyor.
Tahran’ın, bölgedeki vekil güçlerini (Hizbullah, Husiler ve Irak’taki milis grupları) harekete geçirerek çatışmayı geniş bir coğrafyaya yayma potansiyeli bulunuyor. Uzmanlar, İran’ın Hürmüz Boğazı'nı kapatma tehdidinin küresel petrol piyasalarında geri dönülemez bir ekonomik şok yaratabileceği konusunda uyarıyor.
ABD İÇİN ASKERİ SEÇENEKLER VE RİSKLER
Pentagon’un masasındaki planlar, İran’ın nükleer tesislerini hedef alan nokta atışı hava harekatlarından geniş kapsamlı siber saldırılara kadar uzanıyor. Ancak usta stratejistlere göre, İran’ın nükleer altyapısını tamamen yok etmek askeri olarak oldukça güç.
Tesislerin yerin derinliklerine inşa edilmiş olması ve gelişmiş hava savunma sistemleriyle korunması, "temiz bir operasyon" ihtimalini zayıflatıyor. Olası bir harekatın, Tahran'ı nükleer silah üretme sürecini hızlandırmaya itebileceği endişesi ise Washington’ın elini zorlaştırıyor.
CENEVRE ÖNCESİ PSİKOLOJİK HARP
Cenevre'de gerçekleşmesi beklenen kritik görüşmeler öncesinde taraflar arasındaki retorik sertleşmiş durumda. İran tarafı, Trump yönetimini "büyük yalanlar" söylemekle suçlarken; ABD kanadı bölgeye yönelik askeri sevkiyatlarını artırarak caydırıcılık mesajı veriyor.
Bu süreçte Kuzey Kore’nin de benzer bir tonda Batı’ya karşı sertleşen açıklamalar yapması, küresel kutuplaşmanın nükleer bir boyuta evrilme riskini her geçen gün artırıyor.
ABD ve İsrail ortaklığında İran planı: 5 büyük savaş senaryosu ve sonuçları;
İSRAİL'İN NÜKLEER BASKINI VE ABD'NİN LOJİSTİK DESTEĞİ
Bu senaryoda "ilk kurşunu" İsrail atar. İsrail hava kuvvetleri, F-35 filolarıyla İran’ın Natanz ve Fordow gibi nükleer tesislerine şok bir saldırı düzenler. ABD ise bu operasyonda doğrudan saldırı yapmak yerine yakıt ikmali, istihbarat ve İran’ın misillemesine karşı "hava savunma şemsiyesi" rolünü üstlenir.
-
Sonuç: İran’ın nükleer kapasitesi büyük darbe alır ancak Tahran, Tel Aviv ve Hayfa’yı balistik füzelerle hedef alarak savaşı İsrail topraklarına taşır. ABD, müttefikini korumak için savaşa resmen girmek zorunda kalır.
LÜBNAN ÜZERİNDEN BÖLGESEL BİR YANGIN
Çatışma İran topraklarında değil, İsrail’in Lübnan’daki Hizbullah’a yönelik kapsamlı bir imha operasyonuyla başlar. İran, en güçlü vekil gücü olan Hizbullah’ı korumak için doğrudan devreye girer. ABD, Doğu Akdeniz’deki uçak gemisi gruplarıyla İsrail’e destek verir.
-
Sonuç: İsrail kuzey sınırında çok ağır bir yıpratma savaşına girerken, İran bölgedeki tüm ABD üslerini hedef alır. Savaş Lübnan, Suriye ve Irak hattında bir "bölgesel kördüğüme" dönüşür.
DİJİTAL SAVAŞ: SİBER SALDIRILAR VE ALTYAPI ÇÖKÜŞÜ
ABD ve İsrail (Mossad ve NSA iş birliğiyle), İran’ın askeri komuta kontrol sistemlerini, elektrik şebekelerini ve petrol rafinerilerini hedef alan devasa bir siber operasyon başlatır. Fiziksel bombalardan önce dijital virüsler İran’ı felç eder.
-
Sonuç: İran, "siber misilleme" ile ABD’nin finans sistemine ve İsrail’in su altyapısına saldırır. Kimin kazandığının belli olmadığı, ekonomilerin çöktüğü bir "görünmez savaş" yaşanır.
DENİZDEKİ SATRANÇ: HÜRMÜZ VE KIZILDENİZ HATTI
İran’ın Hürmüz Boğazı’nı kapatma girişimine karşı ABD ve İsrail donanmaları ortak bir "seyir güvenliği" operasyonu başlatır. İsrail denizaltıları Kızıldeniz ve Umman Denizi'nde İran gemilerini avlarken, ABD donanması körfezdeki İran varlığını silmeye çalışır.
-
Sonuç: Küresel petrol arzı durma noktasına gelir. ABD ve İsrail denizde hakimiyet kurar ancak dünya ekonomisindeki çöküş, askeri zaferin önüne geçer.
HEDEF ODAKLI OPERASYONLAR VE İÇ KARIŞIKLIK
Bu "dolaylı savaş" senaryosunda İsrail, İran’ın üst düzey askeri ve nükleer kadrolarına yönelik suikastları (nokta operasyonlar) artırır. ABD ise ağır yaptırımlarla halkı ayaklanmaya teşvik eder.
-
Sonuç: İran rejimi içeriden sarsılırken dışarıya karşı çok daha saldırgan bir tutum takınır. Eğer iç karışıklık başarıya ulaşmazsa, bu durum İran’ı "toprak kaybetmemek için nükleer silah kullanma" noktasına kadar itebilir.
KİM KAZANIR?
Askeri teknoloji açısından ABD ve İsrail ittifakı ezici bir üstünlüğe sahiptir ve İran’ın askeri kapasitesini kısa sürede büyük oranda yok edebilir. Ancak "kazanmak" sadece yok etmek değildir. İran’ın asimetrik yanıt verme gücü, savaşı İsrail şehirlerinin içine ve küresel ekonominin merkezine taşıyabilir. Teknik olarak ABD ve İsrail kazanır, ancak bu "Pirus Zaferi" (kazananın da kaybettiği bir zafer) olma riski taşır.