Dünya enerji trafiğinin can damarı Hürmüz Boğazı’nda, ABD ve İran arasındaki askeri gerilimin tırmanmasıyla birlikte yaklaşık 2 bin gemi ve 20 binden fazla denizci adeta denizin ortasında hapis kaldı. Çatışmaların ortasında kalan mürettebatlar, yiyecek ve tatlı su sıkıntısının yanı sıra sürekli saldırı korkusuyla hayatta kalma mücadelesi veriyor.
DENİZİN ORTASINDA İNSANİ KRİZ DERİNLEŞİYOR
Haftalardır devam eden abluka ve güvenlik tehditleri nedeniyle limanlara yanaşamayan veya güvenli sulara geçiş yapamayan gemilerde lojistik çöküş yaşanıyor. Mürettebatlar, tükenme noktasına gelen temel ihtiyaçlarını karşılamak için klima sularını biriktirmek ve balık avlamak gibi ekstrem yöntemlere başvuruyor. Denizcilerin moral seviyesi, bölgedeki patlama ve füze sesleri altında her geçen gün daha da düşerken, yardım çağrılarının merkezinde ise uluslararası yardım kuruluşları ve aileleri yer alıyor.
STRATEJİK KODLAR VE TEHLİKELİ BEKLEYİŞ
Bölgedeki denizciler, telsiz kanalları üzerinden füze saldırıları ve kamikaze bot ihbarlarını anlık olarak takip etmeye çalışıyor. Bazı iddialara göre, Çin bağlantılı gemilerin İranlı otoritelerden aldıkları özel "güvenlik kodları" sayesinde güvenli geçiş yapabildiği öne sürülse de, büyük bir çoğunluk belirsizliğin pençesinde. Sigorta şirketlerinin poliçeleri iptal etmesi ve navlun maliyetlerinin fırlaması, gemi sahiplerini operasyonlarını durdurmaya zorlarken; asıl bedeli açık denizde mahsur kalan, aralarında çok sayıda Hindistan vatandaşının da bulunduğu binlerce denizci ödüyor.
KÜRESEL ENERJİ TRAFİĞİNDE BELİRSİZLİK HAKİM
Normal şartlarda dünya petrolünün beşte birinin geçtiği bu kritik su yolundan, savaşın başlamasından bu yana sadece sınırlı sayıda gemi geçebildi. Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO) ve denizci sendikaları, durumu İkinci Dünya Savaşı sonrasının en büyük insani deniz krizi olarak tanımlıyor. Diplomatik çözüm arayışları sürse de, Hürmüz Boğazı'nın fiilen kapalı kalması sadece enerji fiyatlarını değil, on binlerce insanın yaşamını da tehdit etmeye devam ediyor.
