Fernando Alonso ile Michael Schumacher arasında Imola’da yaşanan o unutulmaz mücadele, Formula 1 tarihinin en ikonik kapışmalarından biri olarak hafızalara kazınmıştı. Sezona güçlü başlayan Renault ile genç yaşına rağmen büyük bir özgüven taşıyan Alonso, sıralama turlarında McLaren’dan Kimi Räikkönen’in arkasında ikinci sırayı alarak yarışa iddialı bir şekilde başlamıştı. Buna karşılık Ferrari cephesinde işler yolunda gitmemiş, Schumacher gridde ancak 14. sırayı görebilmişti. Ancak Alman pilot, yarış temposu ve agresif stratejisiyle kısa sürede üst sıralara tırmanarak beklentilerin çok ötesinde bir geri dönüşe imza attı.
Yarışın son bölümü ise adeta bir efsanenin yazıldığı anlara sahne oldu. Schumacher, pit stratejileri ve kusursuz temposuyla ikinci sıraya kadar yükselirken Alonso’nun ensesine kadar dayanmıştı. Son 10 tur boyunca Imola’nın dar virajlarında her frenaj ve her çıkış, iki pilot arasında milimetrik bir mücadeleye dönüştü. Alonso, hatasız sürüşüyle baskıya direnerek çizgiyi korurken Schumacher her denemesinde sınırları zorladı ancak geçiş için gerekli boşluğu bulamadı. Damalı bayrağın ardından Alonso 0.2 saniye farkla kazanarak kariyerinin en kritik zaferlerinden birine imza atarken, Schumacher ise 14. sıradan başladığı yarışı ikinci bitirerek neden bir efsane olduğunu bir kez daha göstermiş oldu. Sezon sonunda Alonso’nun şampiyonluğa uzanması ise bu düellonun tarihsel değerini daha da artırdı.