1 Mart 2026 ramazan menüsü için “İftarda ne pişirsem?” diye düşünenlere özel tarif. KKTC Merit Otelleri Cluster Executive Şefi Hüseyin Hummadi bugüne özel hazırladığı "Geleneksel Yöntemlerle Pişirilmiş Kuzu Kleftiko"yu Kanal 6 Haber Muhabiri Özlem Gürpınarlı Güneş'e anlattı.
GELENEKSEL YÖNTEMLERLE PİŞİRİLMİŞ KUZU KLEFTİKO
Malzemeler (1 porsiyon)
- Kuzu incik: 340 gr
- Patates: 60 gr
- Havuç: 30 gr
- Arpacık soğanı: 3 adet
- Diş sarımsak: 2 adet
- Defne yaprağı: 2 adet
- Taze kekik: 2 gr
- Tane karabiber: 3 gr
- Zeytinyağı: 12 ml
- Tereyağı: 16 gr
- Kemik suyu: 300 ml
Ana Ürün Hazırlama ve Pişirme Metodu
Kuzu incikteki dış katman yağları alınır.
Taze kekik ve zeytinyağı ile marine edilir.
Geniş ve derin bir çömleğe kuzu incikler dizilir.
İri doğranmış patates, havuç, diş sarımsak ve arpacık soğan eklenir.
Tereyağı, zeytinyağı, baharatlar ve kemik suyu ilave edilir.
Üzerine yağlı kağıt konur ve hava almayacak şekilde alüminyum folyo ile kapatılır.
İç kısmı 165 derece olan bir tandır veya fırında 5 saat pişirilir.
Garnitür
- Dövme buğday: 30 gr
- Domates salçası: 20 gr
- Kuru soğan: 15 gr
- Sarımsak: 1 diş
- Tereyağı: 12 gr
- Kemik suyu: 70 ml
Hazırlanışı
Tabanı iyice ısıtılmış tencerede ince doğranmış soğan ve sarımsak sotelenir.
Ardından domates salçası eklenir ve kısık ateşte salçanın ekşiliği giderilir.
Sote işlemi bittikten sonra dövme buğday, kemik suyu ve baharatlar eklenir.
Garnitür kısık ateşte pişirilir.
Sos Hazırlanışı
Tandırda pişirilen kuzu kleftikodan çıkan et ve kemik suyu ince bir süzgeçten geçirilir.
Çıkan et suyu kısık ateşte kaynatılır.
Tercihe göre sos yoğunlaştırılmak istenirse tereyağı ile bağlanır.
Sostaki püf nokta, berraklık ve kıvam dengesini eşit tutmaktır.
KUZU KLEFTİKO’NUN GEÇMİŞİ
Kuzu kleftiko, özellikle Kıbrıs ve Akdeniz mutfağına ait, kuzu etinin uzun süre düşük ısıda pişirilmesiyle hazırlanan geleneksel bir yemektir. Et genellikle kök sebzeler ve taze baharatlarla marine edilir. Kısık ateşte pişirilen etin en belirgin özelliği, kök sebzelerle birlikte pişmesi ve kemikten ayrılarak yumuşak bir dokuya sahip olmasıdır.
Yemek, 18. ve 19. yüzyıllarda Osmanlı yönetimi sırasında kırsal kesimlerde yaşayan halkın, çukurlarda ateş yakıp geceden közlenen ateşe çömlekleri bırakmasıyla pişirilirdi. Böylece yemek, bir sonraki güne kadar kısık ateşte yavaşça pişerek günümüze kadar ulaşmıştır.
