Galatasaray 26. kez şampiyon oldu ama sahada dökülen 'soğuk terler' bir devrin sonunu mu işaret ediyor? Okan Buruk’un rotasyon merakı, hazır olmayan yıldızlar ve kulübeye hapsedilen yetenekler; bu şampiyonluk zaferinden çok bir uyarı levhası niteliğinde!
Galatasaray, Antalyaspor karşısında sahadan adeta ‘soğuk terler’ dökerek galip ayrıldı ve 26. şampiyonluğunu ilan etti.
Kağıt üstünde her şey güllük gülistanlık, bayraklar asıldı, kornalar çalıyor. Ancak kimse kusura bakmasın; Bu şampiyonluk, o alıştığımız görkemli dominasyonun fersah fersah uzağında, soru işaretleriyle dolu bir ‘mutlu son’ olarak kayıtlara geçti. Sahadaki oyun, skordan çok daha fazlasını söylüyor: ‘Galatasaray şampiyon oldu ancak aslında kendi standartlarının altında ezildi…’
RAKAMLARIN DİLİ: 22 PUANLIK BÜYÜK ERİME
Dört yıl üst üste şampiyon olmak, Türk futbol tarihinde büyük bir başarıdır, buna kimsenin itirazı olamaz. Çünkü rakamlar yalan söylemez. 2022-23 sezonunda 88, o muazzam 2023-24 sezonunda 102 puan toplayan, rakiplerini sahada adeta sürklase eden o ‘yenilmez armada’ nerede?
Geçen sezon 95 puan alan bu takım, önümüzdeki hafta oynayacağı maçı kazansa bile, ancak 80 puana ulaşabilecek.
Aradaki bu devasa uçurumu, bu puan erimesini kimse “Ligin kalitesi arttı” ya da “Rakipler güçlendi” masalıyla açıklamasın.
Bakıyoruz rakiplere; Fenerbahçe, Beşiktaş veya Trabzonspor geçen yıllara nazaran daha mı güçlü kadrolara sahip? Hayır. Aksine, rakiplerin bu kadar dağınık ve istikrarsız olduğu bir sezonda, Galatasaray’ın bu kadar kaliteli ayaklara rağmen puan anlamında bu denli geriye düşmesi tam bir teknik direktör zafiyetidir.
OKAN BURUK’UN AKLI NEREDE?
Açık konuşalım; Okan Buruk bu sezon formsuz, yorgun ve sanki zihinsel olarak bu takımda değil. Takım 26. şampiyonluğa yürürken hocanın yaptığı o ‘sık ve gereksiz’ rotasyonlar, takımın kimyasını bozmaktan başka hiç bir işe yaramadı. Elde Osimhen gibi bir dünya starı varken, onun yokluğunu aratmayacak bir plan kuramamak kabul edilemez.
Osimhen sakatlık ya da yokluğunda, aylardır hazır olmayan bir Icardi’ye mahkum kalmak Galatasaray’ın büyüklüğüne yakışmıyor. Icardi sahada hayalet gibi gezerken, “Potansiyeli var” denilerek büyük umutlarla transfer edilen Nhanga neden kulübede çürüyor? Madem oynatmayacaktınız, madem bu çocuğun yeteneğine güvenmiyordunuz, neden transfer ettiniz?
TRANSFER FİYASKOLARI VE SİNGO MÜCİZESİ (!)
Gelelim şu ‘Singo’ meselesine... Savunma hattında o kadar ihtiyaç varken, transfer olsun diye yapılan, takıma hiçbir artı değer katmayan gereksiz bir hamle olarak tarihe geçti.
Sadece transferler de değil mesele; asıl skandal dört yıldır alttan gelen tek bir genci bile A takıma monte edememiş olmaktır. Galatasaray’ın genlerinde olan o gençlik aşısı nerede? Dört şampiyonluk geçiyor ama kulübede oyunu değiştirecek, heyecan verecek bir tane ‘evlat’ yok. Okan Buruk kendi gençliğinde bu takıma nasıl girdiğini hiç mi hatırlamıyor?
TAKTİKSEL TIKANIKLIK VE ŞANS (!) FAKTÖRÜ
Okan Buruk’un taktiksel tıkanıklığı, değişikliklerdeki geç kalmışlığı ve maç içindeki reaksiyon verememe hali, bu sezon bireysel yeteneklerin parlamasıyla bir şekilde örtbas edildi. Ancak futbol şansı her zaman Sarı Kırmızılıların yanında durmaz. Bu kadro kalitesine, bu bütçeye ve bu taraftar desteğine karşılık oynanan oyun; şampiyonluğun arkasına sığınılamayacak kadar defoludur.
Galatasaray yönetimi ve Okan Buruk, bu kupayı kaldırırken aynaya bakmalı. 77 puanla, ecel terleri dökerek gelen bu şampiyonluk bir başarı mı, yoksa gerileme döneminin başlangıcı mı? Taraftar kutlamalarda coşuyor olabilir ancak biz gerçekleri yazmakla mükellefiz: Bu oyunla Avrupa’da perişan olursunuz, ligde ise seneye bu kadar şanslı olmayabilirsiniz.
Galatasaray’a 26.şampiyonluk hayırlı olsun elbette. Şimdi soru şudur: Şampiyonluk; gözleri kör edip, sorunların halı altına süpürülmesini mi sağlayacak yoksa Dursun Başkan son dört sezonun en düşük puanlı şampiyonluğun hesabını mı soracak?
Bu sorunun cevabını önümüzdeki süreçte göreceğiz.
